Info

Zamek w Mirowie – ruiny XIV-wiecznego zamku rycerskiego położonego na wapiennej skale nieopodal wsi Mirów na Szlaku Orlich Gniazd.

Historia

Zamek Mirów powstał prawdopodobnie pod koniec XIV wieku, być może w miejsce wcześniejszej drewniano-ziemnej strażnicy gotyckiej, podległej leżącemu nieopodal zamkowi w Bobolicach. Pierwsza historyczna wzmianka o zamku pochodzi z 1405 roku, w dokumencie wymieniającym zarządcę zamku - burgrabiego Sasina.

Nie jest znany inicjator ani budowniczy zamku - przyjmuje się, że został wybudowany po 1391 przez Krystyna z Koziegłów z polecenia Władysława Jagiełły. Początkowo budowla miała zapewne tylko formę i funkcję strażnicy, a następnie po rozbudowie zajmowała obszar ok. 270 m2, miała wysoki parter i kondygnacje z małymi otworami okiennymi (zamurowanymi  na przełomie XIV i XV wieku). Do budowy zamku użyto kamienia i zaprawy wapiennej.  Do zamku przylegały dziedzińce, otoczone murami obwodowymi. Pierwotny wjazd do zamku znajdował się od strony południowej i był poprowadzony przez nieistniejący obecnie dziedziniec gospodarczy.

W 1442 roku okoliczne ziemie wraz zamkiem kupił Piotr z Bnina. Po 1489 roku zamek nabyła rodzina Myszkowskich, a następnie rody Korycińskich i Męcińskich, którzy byli ostaniami jego mieszkańcami.

Zamek był stale rozbudowywany przez swoich kolejnych właścicieli - w XVI XVI wieku utworzono wały ziemne i fosę, a od strony wschodniej dobudowano pięciokondygnacyjną, prostokątną wieżę mieszkalną  oraz ścianę kurtynową. W połowie XVII zamek został zniszczony przez Szwedów, a następnie tylko częściowo odbudowany. Około 1787 zamek został opuszczony przez ostatnich właścicieli i od tego czasu stopniowo popadał w ruinę.

Do współczesnych czasów zachowały się fragmenty ścian, wieży mieszkalnej i wysokich baszt.