Beskid Mały – pasmo górskie w Polsce, stanowiące część Beskidów Zachodnich, mające charakter wyspy górskiej o długości ok. 35 km i szerokości ok. 10 km.
Granice Beskidu Małego wytyczają:
na północy – Pogórze Śląskie,
na wschodzie – dolina rzeki Skawy wraz z jej orograficznie lewobrzeżnymi dopływami: Tarnawką i Krzeszówką,
na południu – droga nr 946 Żywiec-Sucha Beskidzka i Pasmo Pewelskie (zwane też Pasemkiem Pewelsko-Ślemieńskim) – czasem zaliczane do Beskidu Małego,
na zachodzie – obniżenie terenu zwane Bramą Wilkowicką z płynącą tam rzeką Białą.
Przełom rzeki Soły (utworzony przez erozję wsteczną prawobrzeżnego dopływu Wisły, który wypływał niegdyś w okolicy Porąbki), dzieli Beskid Mały na część zachodnią (Pasmo Czupla i Magurki) i wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski). W rejonie przełomu Soły wybudowano trzy zapory wodne: w Czańcu, Tresnej i Porąbce, tworzące tzw. Kaskadę Soły.
Beskid Mały ma urozmaicona rzeźbę terenu, główny grzbiet i jego odnogi głęboko wcinają się w doliny rzeczne, zbocza są strome (czasem przekraczają nachylenie 30 stopni), deniwelacje przekraczają 500 m. Występują małe jaskinie, schrony, baszty i ostańce skalne.