Gorce – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich.
Gorce mają długość ponad 40 km, szerokość 10-15 km i łączną powierzchnię 350 km². Na północy graniczą z Kotliną Rabczańską i (przez przełęcz Przysłop) z Beskidem Wyspowym; na wschodzie z Beskidem Sądeckim, oddzielone od niego doliną Dunajca; na południu z Kotliną Orawsko-Nowotarską i przez przełęcz Snozkę z Pieninami; na zachodzie natomiast – przez Przełęcz Sieniawską z Pasmem Orawsko-Podhalańskim.
Grzbiet główny Gorców, o długości 44 km, biegnie równoleżnikowo od Rabskiej Góry przez Turbacz i Gorc po Wszywogórkę w Tylmanowej. Pięć ważniejszych grzbietów zbiega się gwiaździście w masywie Turbacza. Najdłuższym grzbietem bocznym (ok. 25 km) jest Pasmo Lubania, oddzielone od głównego grzbietu Przełęczą Knurowską (846 m).
W Gorcach jest 11 ważniejszych dolin, z czego pod Turbacz podchodzi pięć. Najdłuższa jest Dolina Kamienicy (33 km), a najobszerniejsza — Dolina Ochotnicy (109 km²).
Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz).
Najwyższe szczyty Gorców:
Turbacz – 1310 m n.p.m.
Jaworzyna Kamienicka – 1288 m n.p.m.
Kiczora – 1282 m n.p.m.
Kudłoń – 1276 m n.p.m.
Czoło Turbacza – 1259 m n.p.m.
Mostownica – 1251 m n.p.m.
Gorc Troszacki - 1235 m n.p.m.
Gorc – 1228 m n.p.m.
Lubań – 1211 m n.p.m.
Wszystkie te szczyty poza Turbaczem znajdują się na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego.
Wersja do wydruku
Send by email
